KADINLAR GÜNÜNDEKİ DUYGULARIM

GERÇEK SAVAŞ

Kurtuluş Savaşımızdaki; Şehitlerimiz, Gazilerimiz, Analarımız, Bacılarımız; Allah sizlere rahmet eylesin. Binbir fedakarlıklarla bizlere bu cennet vatanı bıraktınız.

Yedi cephede savaşmak için evini, ocağını, işini, anne ve babasını, karısını, kundaktaki çocuğunu,yavuklusunu bırakıp vatanını kurtarmak için cepheye giden
Yiğitlerimiz, bizler size minnettarız.

Analarımız, sizler oğullarınızı, kocalarınızı babalarınızı,kardeşlerinizi, yavuklunuzu cepheye gönderdiniz. Tüm ailenizin yükünü yokluk içinde üstlendiniz. Ne yediniz ? Ne içtiniz ? Köylerdeki kadınlarımız kucaklarındaki küçük çocuklarla, bir dönümü bile bulmayan topraklara ektiğiniz ekinlerden ve meyve ağaçlarının meyvelerinden ( o da yazın) başka bir şey yiyemediniz. Biliyorum sizler, kendiniz için değil kucağınızdaki yavrularınız için üzüldünüz.

Çoğunuz savaş sonunda şehit karısı olarak dul kaldınız. Bir daha da evlenmediniz. Köy gibi yerde, elde yok, üstte yok, başta yok, aç sefil gezdiniz. Bir gelirinizde yok iken, yemediniz, çocuklarınıza yedirdiniz. Giymediniz, çocuklarınıza giydirdiniz. Onları o yokluk içinde bu vatan için yetiştirdiniz.


Bizim savaşımız yalnız cephede değil cephe gerisinde de yaşandı. Cephede elbise ve günde bir öğünde olsa yemek verildi. Oysa cephe gerisinde, o da, bir çok zamanlar yok idi .Çoğu zaman yazları ot ile yemek pişirildi. Kışları ise tencere içindeki su da taş pişirilip çocuklar avutuldu.

Kolay değildi o günler kolay değildi,
Ne düşman karşısında, ne de açlıktan boynumuz eğildi,
Dimdikti o başlar dimdik,
İşte o günlerden, bu günlere geldik.

Tüm bu nedenden dolayı ben derim ki; cephedeki yiğitlerimiz kadar gerideki analarımız ve bacılarımız da şehit ve gazidirler.

Allah, Onlardan razı olsun.
Kadınlar günü kutlu olsun.

Mehmet GEDİKÖZER